โรงหนังไดรฟ์-อิน จากโรงหนังเพื่อครอบครัวสู่ความโรแมนติกของหนุ่มสาว

โรงหนังไดรฟ์-อิน แห่งแรกในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ เกิดขึ้นที่เมืองแคมเดน รัฐนิวเจอร์ซี สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1933 โดยต้นเหตุของการออกแบบโรงหนังที่ต้องนั่งดูกลางแจ้งในรถยนต์ส่วนตัวมาจาก ริชาร์ด ฮอลลิงชี้ด ลูกชายบริษัทยานยนต์ชื่อ Whiz Auto Products เขาและคุณแม่เป็นคอหนังตัวยงที่ชอบการเข้าไปดูหนังในโรงภาพยนตร์อย่างมาก

แต่โรงภาพยนตร์ในยุคบุกเบิกนั้นไม่ได้เบาะนุ่ม ที่กว้าง นั่งสบายอย่างในปัจจุบัน คุณแม่ของริชาร์ดมักจะประสบปัญหาหนึ่งที่ถือเป็นเรื่องใหญ่มากต่ออรรถรสในการดูหนังนั่นก็คือ เก้าอี้นั่งที่หาความสบายไม่ได้ อีกทั้งบรรยากาศในโรงภาพยนตร์ยุคนั้นก็ช่างคับแคบ ชวนอึดอัด ไม่ถูกใจคุณแม่ของเขาสักเท่าไหร่ ริชาร์ดจึงพยายามหาทางออกที่น่าจะลงตัวด้วยการจัดฉายหนังกลางแปลงที่อยู่กลางแจ้ง แต่ต้องมีข้อแม้ว่าสามารถกันลมหนาว และหลบฝนได้อย่างทันท่วงที ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้คือ ที่นั่งในรถยนต์นั่นเอง กฎของโรงภาพยนตร์แบบใหม่จึงมีเพียงแค่หาจุดที่ตั้งจอฉายหนังขนาดใหญ่ให้ได้ และเป็นลานกว้างให้จอดรถที่มาแทนเก่าอี้นั่งได้อย่างสะดวก และริชาร์ดก็ได้เปิดโรงหนังไดรฟ์-อินแห่งแรก